Scapula
- I A partisan of Pompey, the main instigator of the Spanish war, Auct. B. Hisp. 33; Cic. Fam. 9, 13, 1.—
- II A usurer in the time of Cicero, Cic. Quint. 4, 17.
- —Hence, Scă-pŭlānus, a, um, adj., named after one Scapula: horti, Cic. Att. 12, 40, 4.
a usurer, to whom C. Quintius owed money, B. C. 81. (Cic. pro Quint. 4.)
1. P. Scapula Ostorius, succeeded A. Plautius as governor of Britain, about A. D. 50, with the title of propraetor. He had previously held the consulship, and his name is inserted in some of the Fasti as consul suffectus in A. D. 46. He is characterised by Tacitus as bello egregius, and carried on the war with success against several of the British tribes. Among others, he defeated the powerful tribe of the Silures, took prisoner their king Caractacus, and sent him in chains to Rome [Caractacus]. In consequence of this success he received the insignia of a triumph, but died soon afterwards in the province, worn out by the toils and anxieties of war. (Tac. Ann. 12.31-39, Agr. 14.)
2. P. Ostorius Scapula, the son of the preceding, fought under his father in Britain, in A. D. 50; and received the reward of a corona civica, for saving the life of a Roman citizen in battle. In A. D. 62, he appeared as a witness in favour of Antistius Sosianus, who was accused of having recited in his house some libellous verses against the emperor Nero; but his services were repaid with ingratitude; for, in A. D. 64, the same Sosianus accused him to the emperor. He was condemned to death, and put an end to his own life. (Tac. Ann. 12.31, 14.48, 16.14, 15.)
1. T. Quintius Scapula, a zealous partisan of the Pompeians. passed over into Spain with Cn. Pompeins the elder, son of the triumvir, and took the most active part in organising the revolt against Caesar in that province. The soldiers elected him and Q. Aponius as their leaders; but on the arrival of Sex. Pompeius, who fled to Spain after the defeat of his party at the battle of Thapsus in Africa, Scapula surrendered the command to him. After the defeat of the Pompeians at Munda, in B. C. 45, Scapula, seeing that all was lost, fled to Corduba, and there burnt himself to death on a pyre which he had erected for the purpose, after partaking of a splendid banquet. (Appian, App. BC 2.87, 105; Dion (Cass. 43.29, 30; Cic. Fam. 9.13; Auctor, B. Hisp. 33.)
2. P. Quintius Scapula, mentioned by Pliny as an instance of sudden death. (Plin. Nat. 7.53. s. 54.)
-
…plus sua referre quam si, cum auctionem venderet, domini iussu quippiam promisisset. destitutione illa perculsus Quinctius a Scapulis paucos dies aufert, in Galliam mittit ut ea quae proscripserat venirent, deteriore tempore absens auctionatur, Scapulis difficiliore…
Cicero, pro Quinctio
-
…venire potuisset. sed nescio quo pacto celebritatem requiro ; itaque hortos mihi conficias necesse est. maxima est in Scapulae celebritas, propinquitas praeterea ubi sis, ne totum diem in villam. qua re ante quam discedis, Othonem…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…facere desistit, Romam proficiscitur ; decedit ex Gallia Romam simul Naevius. Cum pecuniam C. Quinctius P. Scapulae debuisset, per te, C. Aquili, decidit P. Quinctius quid liberis eius dissolveret. hoc eo…
Cicero, pro Quinctio
-
…, mentiri, quia causa cur mentiretur non erat, non putabat ; quasi domi nummos haberet, ita constituit Scapulis se daturum ; Naevium certiorem facit, rogat ut curet quod dixisset. tum iste vir optimus vereor ne se…
Cicero, pro Quinctio
-
…in ea ipsa mala, quae summo studio vitaverat ; oppressus est enim bello repentino, quod bellum commotum a Scapula ita postea confirmatum est a Pompeio, ut nulla ratione ab illa miseria se eripere posset. eadem causa fere…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…fers ac tulisti. omnis tuas consolationes unam hanc in rem velim conferas. si quaeris quid optem, primum Scapulae, deinde Clodiae, postea, si Silius nolet, Drusus aget iniuste, Cusini et Treboni. puto tertium…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…a Scapulis paucos dies aufert, in Galliam mittit ut ea quae proscripserat venirent, deteriore tempore absens auctionatur, Scapulis difficiliore condicione dissolvit. tum appellat ultro Naevium ut, quoniam suspicaretur aliqua de re fore controversiam, videret ut…
Cicero, pro Quinctio
-
…tabulis inspexisse quantum deberetur, nisi ad Castoris quaesisses quantum solveretur. decidis statuisque tu propter necessitudinem quae tibi cum Scapulis est quid eis ad denarium solveretur. haec omnia Quinctius agebat auctore et consuasore Naevio. nec mirum, si…
Cicero, pro Quinctio
-
…videor neque levari posse nisi solvero aut videro me posse solvere, id est locum qualem volo invenero. heredes Scapulae si istos hortos, ut scribis tibi Othonem dixisse, partibus quattuor factis liceri cogitant, nihil est scilicet emptori…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…int er quartum decimum et unum et uicensimum diem sanescunt maxilla, malae, iugulum, pectus, latum os scapularum, costae, spina, coxarum os, ta li, calx, manus, planta inter uicensimum et tricensimum…
Celsus, De Medicina
(1) P. Ostorius. A Roman governor of Britain about A.D. 50, who defeated the powerful tribe of the Silures, took prisoner their king, Caractacus, and sent him in chains to Rome (Tac. Ann. xii. 31-39).
(2) A son of the preceding, condemned for treason by Nero.