scriniarius
scrīnĭārĭus, ii, m. [scrinium],
- a keeper of the scrinium, Inscr. Grut. 587, 10; 643, 9; 1035, 5; 1111, 10; Cassiod. Var. 11, 22; 11, 24.
scrīniārius, iī, m. (scrinium), Vorsteher des scrinium, scriniarius a libellis, Corp. inscr. 6, 8617: scr. ab epistulis, Corp. inscr. Lat. 10, 527: scr. actorum, Cassiod. var. 11, 24: scr. curae militaris, ibid. 11, 24: absol., Corp. inscr. Lat. 2, 9885.
faber ~ius(
in scrinio Romanae ecclesiae, ut adfirmant ~ii, cum ceteris exemplaribus ‥ pontificis quaesita non inveniebatur
dilecto amico Doguulfo ~io Albinus salutem
cancellarius vel ~iusburþen
a Sergio ~io nostro scribi precepimus(
petitiones nostre caruerunt effectu quia ~ii vestri ‥ litteras forte nostras amiserunt
a publica forma notarii vel ~ii divertens
sacri ~ius,cyrcweard
quid est enim aliud hodie gens ipsa, nisi quaedam ~ia Christianorum, bajulans legem et prophetas ad testimonium adsertionis ecclesiae [] Aug. Contra Faust. XII 23
scrīnĭārĭus, ĭī, m. , bibliothécaire, archiviste : CIL 6, 8617.