secessio
secessio, a going aside, withdrawal, retirement
sēcessĭo, ōnis, f. [secedo, I. B.].
- (Acc. to secedo, I. B. 1.) A going aside to consult, etc., a withdrawal: seductiones testium, secessio subscriptorum, Cic. Mur. 24, 49: milites vesperi secessionem faciunt, Caes. B. C. 1, 20, 1: primores, secessione factā, etc., having withdrawn, Liv. 21, 14, 1. —
- II (Acc. to secedo, I. B. 2.) A political insurrectionary withdrawal or separation; a schism, secession (the prevailing signif. of the word; syn.: defectio, seditio): ultima rabies secessio ab suis habebatur, Liv. 7, 40, 2: secessionem tu illam existimasti, Caesar, initio, non bellum, Cic. Lig. 6, 19: tum demissi populo fasces, tum provocationes omnium rerum, tum secessio (pern. secessiones) plebis, etc., Cic. Rep. 1, 40, 62 Mos. N. cr.; cf. Liv. 2, 32 sq.; 3, 39; Caes. B. C. 1, 7: per secessionem armati Aventinum occupavere, Sall. J. 31, 17: in secessione Crustumerinā, Varr. L. L. 5, § 81 Müll.; cf.: secessio ab decemviris facta est, Liv. 3, 51: in Aventinum montem secessionem factam esse, id. 2, 32.
sēcessio, ōnis, f. (secedo), I) das Sich-Absondern, das Abseitsgehen, secessione factā, nachdem sie sich abgesondert, Liv. 21, 14, 1. – bes. zu einer Besprechung, secessiones subscriptorum, Cic. Mur. 49: milites vesperi secessionem faciunt, rotten sich zusammen, Caes. b. c. 1, 20, 1. – II) insbes., a) die physische Absonderung, Trennung, sec. animi et corporis, Chalcid. Tim. 41 D. – b) die politische Absonderung, Trennung, populi, Caes.: Crustumerina, Varro LL.: ab suis, Liv.: secessio ab decemviris facta est, Liv.: in Aventinum (montem) secessionem plebis factam esse, Auszug, Liv. 2, 32, 2: Plur., secessiones plebei, Cic. de rep. 1, 62.
scaccarium ‥ est a die quo convocantur usque ad diem qua generalis est ~o
nullus ‥ inde secedat antequam generalis ~o adveniat(
~one tali interdum explorando reperiuntur quae non modice expediunt
a Deo facta est linguarum divisio ‥ ex necessitate secuta est ~o populorum
sēcessĭō, (11) ōnis, f. (secedo), ¶ 1 action de se séparer, de sʼéloigner : Liv. 21, 14, 1 || de se retirer à lʼécart : Cic. Mur. 49 ; Cæs. C. 1, 20, 1 ¶ 2 sécession, retraite du peuple [au mont Sacré]: Cic. Rep. 1, 62 || séparation politique : Cic. Lig. 19 ; Liv. 7, 40, 2.
- 1. het zich afzonderen, zich terugtrekken; ➤ secessionem facere samenscholen;
- 2. (pol.) afscheiding, afzondering [plebis in montem sacrum uittocht].
sēcessiō ōnis, f
- 1 CAD-, a going aside, withdrawal, retirement: subscriptorum: milites secessionem faciunt, Cs.: secessione factā, having withdrawn, L.—A political withdrawal, insurrection, schism, secession: ultima rabies secessio ab suis habebatur, L.: secessio, non bellum: populi, Cs.: per secessionem armati Aventinum occupavere, S.