sensim
sensim, just perceptibly, gradually, by degrees, little by little, slowly, gently, softly
Could not find sensimque in Logeion dictionaries.
sensimque Adverb of sensim
- slowly, gently, soflly, gradually (freq. and class.; syn.: paulatim, pedetemptim; opp. repente): sensim tardeve potius quasi nosmet ipsos cognoscimus, Cic. Fin. 5, 15, 41: sensim et pedetemptim, Lucil. ap. Non. 29, 7; cf.: sensim et pedetemptim progrediens extenuatur dolor, Cic. Tusc. 3, 22, 54: sensim pedetemptimque ... sensim dissuere amicitias, id. Off. 1, 33, 120: ille sensim dicebat, quod causae prodesset, tu cursim dicis aliena, id. Phil. 2, 17, 42: submissius a primo, post sensim incedens, id. Or. 8, 26; Liv. 10, 5: sensim sine sensu aetas senescit (an alliteration), Cic. Sen. 11, 38: non sensim atque moderate arrepserat, sed brevi tempore totum hominem possederat, id. Verr. 2, 3, 68, § 158: animos sensim ac leniter accendere, id. Cael. 11, 25: leniter et sensim, Plin. Ep. 5, 6, 14; so (with modice) Plin. 5, 9, 10, § 57; (with placide) Gell. 5, 14, 11; (with comiter) id. 13, 4, 3; (with paulatim) Plin. Ep. 4, 30, 4; Gell. 12, 1, 22: sensim super attolle limen pedes, nova nupta, Plaut. Cas. 4, 4, 1 (814): consuetudo sensim eo deducta est, ut, Cic. Off. 2, 3, 9: vocem cubantes sensim excitant, id. de Or. 1, 59, 251: minuere, id. Off. 2, 8, 27: memoria sensim obscurata est et evanuit, id. de Or. 2, 23, 95: sed sensim is a nonnullis reprehendebatur, Nep. Att. 9: sensim temptantium animos sermo, Liv. 2, 2; cf.: mentio sensim illata, id. 4, 1: non jam sensim, ut ante, principes, sed passim omnes postulat, id. 2, 45: sensim incedere jubet, id. 10, 5: sensim et sapienter amare, Ov. A. A. 3, 565: parce gaudere oportet et sensim queri, Phaedr. 4, 16, 9.
appropinquante ~im vitae limite
in torrido solis caumate ~im [gl.: ] siccantibus nervisgefredmælum , paulatim,stundmælum
dum hec ille ~im per amplificationem exponit
non saltim sed gradatim et ~im ‥ profecti
meditacio ‥ non in tumultu, sed in quiete, non velociter nec solum verbaliter transcurrenda, sed ~im et mentaliter ex animo est legenda
vir fortis ~im declinat in senium, et infans crescit in robustum
~im,softe
tum raptus simul ipse prandiumque / sensim [gl.: tractim ]leohtlice
~im, sensibiliter, docte, erudite ‥ sensate ‥ ingeniose
sentinare, aliquid in animo ~im dijudicare
- sentio, just perceptibly, gradually, by degrees, little by little, slowly, gently, softly: progrediens: sensim dicebat, quod causae prodesset: incedere, step by step, L.: sensim sine sensu aetas senescit: oritur (seditio) sensim ex clamore: mentio inlata, L.: sensim et sapienter amare, O.: queri, Ph.
-
…atque improbitate latoris commodo aliquo ; proposito ; imperitis aut largitione, oritur ex concertatione magistratuum, oritur sensim ex clamore primum, deinde aliqua discessione contionis, vix sero et raro ad manus pervenitur nullo vero verbo facto…
Cicero, pro Sestio
-
…ut Verrem, non convivio, non muliere, non sermone impuro atque improbo posset corrumpere, quibus rebus non sensim atque moderate ad istius amicitiam adrepserat, sed brevi tempore totum hominem totamque eius praeturam possederat ; cohortem autem Metelli…
Cicero, in Verrem
-
…est ; deinde tepefactum vapore et compressu suo diffundit et elicit herbescentem ex eo viriditatem, quae nixa fibris stirpium sensim adolescit culmoque erecta geniculato vaginis iam quasi pubescens includitur ; e quibus cum emersit, fundit frugem spici ordine structam…
M. Tullius Cicero, De Senectute
-
…more tragoedorum voci serviet, qui et annos compluris sedentes declamitant et cotidie, ante quam pronuntient, vocem cubantes sensim excitant eandemque, cum egerunt, sedentes ab acutissimo sono usque ad gravissimum sonum recipiunt et quasi quodam modo conligunt…
Cicero, de Oratore
-
…, facienda morum institutorumque mutatio est. Eam mutationem si tempora adiuvabunt, facilius commodiusque faciemus ; sin minus, sensim erit pedetemptimque facienda, ut amicitias, quae minus delectent et minus probentur, magis decere censent sapientes sensim diluere…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…posset. nunc vero a primo quidem mirabiliter occulta natura est nec perspici nec cognosci potest. progredientibus autem aetatibus sensim tardeve potius quasi nosmet ipsos cognoscimus. itaque prima illa commendatio, quae a natura nostri facta est nobis ,…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…facilis in te et in tuos dicta dicere. vide autem quid intersit inter te et avum tuum. ille sensim dicebat quod causae prodesset ; tu cursim dicis aliena. at quanta merces rhetori data est audite, audite ,…
Cicero, Philippicae
-
…illa pro Ctesiphonte oratione longe optima summissius a primo, deinde, dum de legibus disputat, pressius, post sensim incendens iudices, ut vidit ardentis, in reliquis exsultavit audacius. Ac tamen in hoc ipso diligenter examinante verborum…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…quam diu mansit imitatio, tam diu genus illud dicendi studiumque vixit ; postea quam exstinctis his omnis eorum memoria sensim obscurata est et evanuit, alia quaedam dicendi molliora ac remissiora genera viguerunt. Inde Demochares, quem aiunt sororis…
Cicero, de Oratore
-
…quae nata a primo satu, quod a procreatoribus nati diliguntur et tota domus coniugio et stirpe coniungitur, serpit sensim foras, cognationibus primum, tum affinitatibus, deinde amicitiis, post vicinitatibus, tum civibus et iis, qui…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum