silvicola
silvicola, inhabiting woods, sylvan
silvicola , ae, c.: an inhabitant of the woods, 10.551. (silva and colō)
silvĭcŏla (sylv-), ae, comm. [silvacolo],
- inhabiting woods, sylvan (poet.): silvicolae homones, Naev. B. Pun. 2, 17: viri, Prop. 3, 13 (4, 12), 34: Faunus, Verg. A. 10, 551: Pales, Ov. F. 4, 746.
silvicola, ae, c. (silva u. colo), im Walde wohnend, der Waldbewohner, Verg. u.a.: v. den Brahmanen, Tert. apol. 42.
fauni ‥ ~ae
locustis victicet ille silvicola
silvĭcŏla, (14) æ, m. f. (silva, colo 2), qui habite les forêts : Virg. En. 10, 551 ; silvicolæ viri Prop. 3, 13, 34, les Faunes.
silvicola ae, m and f
- silva+COL-, inhabiting woods, sylvan: Faunus, V.: Pales, O.