About
Menu

situaliter

situaliter [situalis+-ter], in respect of position or situation; b (phil.). s1211 illum locum, ~iter munitissimum, qui Snaudune dicitur Flor. Hist. II 140.  b partes substancie non habent esse per quantitatem: igitur nec distinguuntur ~iter per quantitatem Ockham Quodl. 414; hec est vera ‘corpus Christi habens partes distantes ~iter est in sacramento altaris’, et tamen hec est falsa ‘corpus Christi habet partes distantes ~iter in sacramento altaris’ Ib. 782; cum nichil ibi creatur, sed vel generatur pure naturaliter, vel prius generatur aliter ~iter Wycl. Form. 188.

Saved

Recent