sitularius
situlārius, iī, m. (situla), der Wasserträger, -verkäufer, Corp. inscr. Lat. 2, 3442.
sĭtŭlārĭus, ĭī, m. , porteur dʼeau : CIL 2, 3442.
Sarrariusdicitur, quod eas circulis
serratseu constringit. Vide in Serare. Charta ann. 1336. in Reg. 70. Chartoph. reg. 118 :
Dictus Petrus reus insultum fecit et perpetravit in Petrum dictum deDige Sarrarium seu Sitularium , quondam apud Charniacum commorantem.