splendificus
splendificus, a, um (splendor u. facio), hell machend, glänzend, strahlend, Beda hist. eccl. 5, 7.
ut Petrum sedemque Petri rex cerneret hospes / ‥ / splendificumque jubar radianti carperet haustu(
splendĭfĭcus, a, um, (splendor, facio), v. splendifluus : Beda Eccl. 5, 7.
O lucerna super candelabrum posita Ecclesiæ, quæ lumine veritatis irradians multos, a caligine nubili erroris Splendifico sermone enubilas !