stellaris
stellāris, e, adj. [stella],
- of or belonging to a star, starry (post-class.): essentia, Macr. Somn. Scip. 1, 14 med.
stēllāris, e (stella), zu den Sternen gehörig, essentia, Wesen des Sternes, Macr. somn. Scip. 1, 14, 19. – subst., stēllāris, is, f. (sc. ars), die Sternkunde, Astronomie, Tert. de pall. 6.
‘caminis’: igneis tabernaculis que sunt partes xij celi. ‥ in xij ‥ divisum [est ] ‥ totum celum a polo australi usque ad articum. unde australia et borealia signa in aliis partibus dicuntur esse, vel ipse supere ~es
aiebat Heraclitus animam ~is essencie scintillam
accipitrum genus precipuum buteo est ‥. ~is autem, palumbarius, et pernix differunt
ardearum tria sunt genera, pella, alba, ~is piger cognomine. ‥ ~is piger cognominata (in fabula est ut olim e servo in avem transierit) ‥ iners otiosaque est
~is est quam Angli buttourum aut bittourum ‥ nominant ‥. si quid impediat quo minus ~is esse possit ‥ phoica esse oportebit
sunt ‥ multi ‥ qui ‥ avem, Anglis buttoram ‥ vocatam, onocrotalum esse contendant. quorum ego sententiae ‥ subscriberem ‥ nisi Plinii autoritas de onocrotalo ‥ scribentis non dissuaderet. ‥ reconditae ‥ eruditionis viri ‥ hanc [avem, sc. onocrotalum ] ‥ Aristotelis ardeam ~em esse mecum consentient
curules stella [l. currulis sella ], a curro [sic ], quia equi de curru curules dicuntur, velocissimi vero ad curendum †stellares [? l. cur[r]ules ] dicuntur
1 stēllāris, e (stella), dʼétoile, dʼastre : Macr. Scip. 1, 14, 19.
2 stēllāris, is, f. (s.-ent. ars ), astrologie : Tert. Pall. 6.