synodicus
synŏdĭcus, a, um, adj., = συνοδικός,
- going or coming together, synodical: luna, i. e. when in conjunction with the sun, Firm. Math. 3, 6; 4 praef. fin.—
- II According to the decrees of the synod, Cassiod. Hist. Eccl. 4, 21; 9, 13.—Hence, adv.: synŏdĭcē, in accordance with the synod’s decrees, Cassiod. Hist. Eccl. 4, 25.
synodicus, a, um (συνοδικός), I) zusammengehend, -kommend, Firm. math. 3, 6 u.a. – II) die Synodalbeschlüsse betreffend, den Synodalbeschlüssen entsprechend, Hieron. de vir. ill. 45. Cassiod. hist. eccl. 4, 21 u. 9, 13 u.a. Eccl.
episcopatum ‥ ex ~a sanctione ‥ gessit
cujus ~ae actionis hujusmodi textus est
coram lvj episcopis ~o judicio purgatur
Romana ecclesia et apostolica ecclesia nullis ~is constitutis subjicitur principaliter
in epistola ~a
in ~is patrum epistolis
sўnŏdĭcus, a, um (συνοδικός), qui arrive en même temps, synodique [t. dʼastronomie] : Firm. Math. 3, 6 || synodal, conforme aux décisions synodales : Hier. Vir. ill. 45 ; S. Greg. Ep. 1, 4.
Synodocus. Synodici pauperes, ex Testam. Fulradi Abb. S. Dionysii apud Mabill. tom. 2. Annal. Bened. pag. 240. Qui in
Synodochioalebantur. Vide Synodochium et Sinodoxus.