tabeo
tabeo, to melt away, waste, consume
tābeō, 2, n.: to melt; drip, be drenched, 1.173; to waste away, be wan, 12.221.
tābĕo, ēre, v. n. [tabes], to melt, melt down or away, to waste away, consume (poet.).
- I Lit.: aliis rebus concrescunt semina membris, Atque aliis extenuantur tabentque vicissim, Lucr. 4, 1262: corpora tabent, Ov. M. 7, 541: tabentes genae, Verg. A. 12, 221: tabens sanies, Stat. Th. 4, 364: sale tabentes artus in litore ponunt, dripping, Verg. A. 1, 173.—
- II Trop., to waste away, vanish: seditio tabetne an numeros augificat suos?Enn. ap. Non. 76, 2 (Trag. v. 105 Vahl.).
tābeo, ēre (verwandt mit dor. τάκω = τήκω), 1) schmelzen, zerschmelzen, verwesen, schwinden, Lucr.: corpora tabent, Ov. – II) übtr.: a) von etw. triefen, artus sale (von Meerwasser) tabentes, Verg.: genae tabentes, naß von Tränen, Verg. – b) abnehmen, an Kraft verlieren, seditio tabetne an numeros augificat suos? Enn. fr. scen. 103*. – ➳ Die Perfektformen s. tābēsco.
tābĕō, (14) ēre, intr., se liquéfier, se fondre, se putréfier, se décomposer : Ov. M. 7, 541 || se désagréger, se dissoudre : Lucr. 4, 1262 || tabentes genæ *Virg. En. 12, 221, joues livides || ruisseler : sale tabentes artus Virg. En. 1, 173, membres ruisselants de lʼonde amère || [fig.] languir : Enn. Scen. 103.
- 1. (weg)smelten, uiteenvallen, vergaan [corpora]; metaf. wegkwijnen; ➤ artūs sale (door zeewater) tabentes;
- 2. (preklass.) afnemen, aan kracht verliezen.
tābeō —, —, ēre
- tabes, to melt away, waste, consume: tabentes genae, V.: sale tabentes artūs, dripping, V.: corpora tabent, O.; see also tabesco.