About Report a problem

Menu

tectum

tectum, a covered structure, roofed enclosure, shelter, house, dwelling, abode, roof

BWL

di immortales suo numine et auxilio urbis tecta defendunt
the immortal gods protect the roofs of the city with their divine will and aid

Frieze-Dennison Vergil

tēctum, ī, n.: a covering; roof, 2.302; a house, 1.425; building, 3.134; 6.29; palace, 1.632; habitation, dwelling, abode, 6.211; shelter, haunt, covert, 6.8; battlement, 9.558. (tegō)
tectum, i, n. [tego].
  • Lit., a covering.
    • A A roof: quojus (villae) Deturbavit ventus tectum ac tegulas, Plaut. Rud. prol. 78: de tecto deturbavit tegulas, id. ib. 1, 1, 5 (87); tecta domorum, Lucr. 2, 191; Cic. Q. Fr. 3, 1, 4, § 14: firma tecta in domiciliis habere, id. Brut. 73, 257; cf.: disturbata porticus Catuli, quae ad tectum paene pervenerat, id. Att. 4, 3, 2: hic se praecipitem tecto dedit, Hor. S. 1, 2, 41: culmina tecti, Verg. A. 2, 695: tecti a culmine, Ov. M. 12, 480.—
    • B A ceiling (usu. plain; opp. lacunar, a fretted ceiling): tectis caelatis, laqueatis, ceilings, rooms, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 35, 85; 3, 19, 44 (Trag. v. 121 Vahl.); cf.: qui marmoreis tectis ebore et auro fulgentibus abundant, Cic. Par. 1, 3, 13; so, aurata, id. ib. 6, 3, 49: laqueata, Hor. C. 2, 16, 12: cubilia tectaque, canopies, id. Epod. 12, 12. —
  • II Transf., a roofed building for dwelling in, a roof, house, dwelling, abode; a cover, shelter, quarters, etc. (freq. and class.; cf.: prosa, ut mucronem pro gladio, et tectum pro domo recipiet, etc., Quint. 8, 6, 20; syn.: domus, aedes, habitatio): recipe me in tectum, Plaut. Rud. 2, 7, 16 (574); cf.: exercitus tectis ac sedibus suis recipere, Cic. Agr. 2, 33, 90: ne tecto recipiatur ... qui non, etc., Caes. B. G. 7, 66; Nep. Att. 13, 2: exercitatissimi in armis, qui inter annos XIV. tectum non subissent, Caes. B. G. 1, 36: milites in tecta Gallorum contegit, Auct. B. G. 8, 5: vos, Quirites, in vestra tecta discedite, Cic. Cat. 3, 12, 29: tectis, juvenes, succedite nostris, Verg. A. 1, 627: ejusmodi conjunctionem tectorum oppidum vel urbem appellaverunt, Cic. Rep. 1, 26, 41; id. Att. 5, 16, 3: tum erat ager incultus sine tecto: nunc est cultissimus cum optimā villā, id. Rosc. Com. 12, 33: si vacuum tepido cepisset villula tecto, Hor. S. 2, 3, 10: pars densa ferarum Tecta rapit silvas, Verg. A. 6, 8: columba plausum Dat tecto ingentem, id. ib. 5, 216: solidis Clauditur in tectis, i.e. in prison, Ov. M. 3, 697: sed quercus tecta cibumque dabat, id. A. A. 2, 622: dolos tecti ambagesque resolvit, i. e. of the Labyrinth, Verg. A. 6, 29: sub tecta Sibyllae, id. ib. 6, 211.

Saved

Recent