temno
temno, to slight, scorn, disdain, despise, contemn
Frieze-Dennison Vergil
temnō, 3, a.: to despise, disdain, scorn, defy, 1.665; p., temnendus, a, um, to be despised; insignificant, small, 10.737.
temno, ĕre, v. a. [root tam-, to cut; Gr. τέμνω],
- to slight, scorn, disdain, despise, contemn (poet. and very rare for the class. contemnere); semper aves quod abest praesentia temnis, Lucr. 3, 957; jejunus raro stomachus vulgaria temnit, Hor. S. 2, 2, 38: divos, Verg. A. 6, 620: praeteritum temnens extremos inter euntem, Hor. S. 1, 1, 116: ne temne, quod ultro Praeferimus manibus vittas et verba precantia, Verg. A. 7, 236: pars non temnenda decoris, Ov. A. A. 3, 299; cf.: haud temnendae manus ductor, Tac. H. 3, 47.
temno, tempsī, ere, verachten, verschmähen, praesentia, Lucr.: vulgaria, Hor.: divos, Verg.: Minervam virginem (als J.), Prud.: dah. haud od. non temnendus, nicht zu verachten, nicht verächtlich, pars belli haud temmenda, Verg.: haud temnendae manus ductor, Tac.: est et in incessu pars non temnenda decoris, Ov. – ➳ Perf. tempsī, Dracont. carm. 10, 460 Duhn. Iuvenc. in exod. 91 Pira.
See: temnere
temnō, (13) ĕre, tr., mépriser, dédaigner : Lucr. 3, 957 ; Virg. En. 6, 620 ; Hor. S. 2, 2, 38 ; haud temnenda manus Tac. H. 3, 47, troupe non méprisable.
temnō —, —, ere
- 1 TEM-, to slight, scorn, disdain, despise, contemn: volgaria, H.: divos, V.: ne temne, quod Praeferimus manibus vittas, V.