temperate

tempĕrātē, adv., v. tempero, P. a. fin.

temperātē, Adv. (temperatus), gemäßigt, mäßig, I) eig.: t. tepebit, Cato: arbores umoris t. habentes, Vitr. – II) bildl.: agere, behutsam verfahren, Cic.: temperatius agere od. scribere, Cic.: temperatissime agere, Augustin. music. 6, 15.

temperate [CL] 1 with restraint or moderation. cum ‥ pulsanti ei non aperiretur, aliquando, sed ~e, minas addebat W. Fitzst. Thom. 80; nec ad inania quedam blandimenta mollesque teneritudines patiatur effluere, nisi forte ob id aliquando mature ac ~e progrediatur, ut virtus amata et laudata ferventius exerceatur Ailr. Spec. Car. III 28. 602A; hic mane, hec meditare, in his esto: aut si isto pertingere non potes, ~ius age G. Hoyland Serm. 63C; non solum ~e cibo et potu nos uti opus est sed etiam horas constitutas observare decet ut extra eas aliquid non sumamus Ad. Scot OP 530A; diligamus nosipsos, sed quantum ad carnem, ~e Ib. 561D; non ‥ litibus exasperandi sunt principes, sed ~ius corrigendi P. Blois Ep. 10. 2 to a moderate or intermediate degree, moderately, in a balanced manner. denique est oratio ~e media inter frigidam et fervidam, illam excedens, sed non accedens ad istam G. Hoyland Serm. 78B; imo in lacte noverat ista ~e miscere, et in altero utrumque largiri Ib. 218A; ita ‥ competenter, et ex utroque ~e, ut te nimia aliquando vel alicubi nec levitas vilem nec severitas exhibeat gravem Ad. Scot OP 490B; aliquando unum exsuperat aliud, aliquando ~e conveniunt Quaest. Salern. B 175.

tempĕrātē (15) (temperatus), avec mesure, modération, retenue : Cato Agr. 69, 2 ; Cic. Att. 12, 32, 1 ; temperatius Cic. Att. 13, 1, 1 ; -tissime Aug. Mus. 6, 15.

temperate . adv. c. s.
節制。中等然。

Suggest a Translation
See an image

temperātē adv.with comp.

• temperatus, with moderation, moderately, temperately: agere: temperatius scribere.