triangulum Save Georges DMLBS Gaffiot 2016 LaNe triangulum, ī, n., s. triangulus. triangulum v. triangulus triangŭlum, ī, n. , triangle : Cic. Nat. 2, 125 ; Plin. 27, 61 ; Quint. 1, 10, 41 || -gŭlus, m. , Grom. 101, 3. triangulum, ī n (triangulus) driehoek.