ulceratio
ulcĕrātĭo, ōnis, f. [ulcero],
- a breaking out into sores, ulceration; a sore, ulcer, Plin. 34, 11, 27, § 115 (dub.; al. exulcerationes). —In plur., Sen. Const. 6, 3.
ulcerātio, ōnis, f. (ulcero), das Schwären und meton. das Geschwür, Th. Prisc. 1, 15 u. 16: Plur., ulcerationes, vulnera, Sen. de const. 6, 3. – ➳ Plin. 34, 115 jetzt mit den besten Hdschrn. exulcerationes.
dysenteria est passio intestinorum, causatio cum ~one, quia excluditur egestio sanguinolenta
circa lingue et oris ~onem et pustulationem
ulcĕrātĭō, (16) ōnis, f. (ulcero), ulcération, ulcère : Sen. Const. 6, 3.