ulcerosus
ulcerosus, full of sores, ulcerous
ulcĕrōsus, a, um, adj. [ulcus], full of sores, ulcerous (very rare; not in Cic.).
- I Lit.: facies, Tac. A. 4, 57.—
- B Transf., of trees, knobby, full of knots, Plin. 17, 14, 24, § 106.—*
- II Trop.: jecur, i. e. wounded (with love), Hor. C. 1, 25, 15.
ulcerōsus, a, um (ulcus), voll Geschwüre, voller Beulen, I) eig. u. übtr.: a) eig.: facies, Tac. ann. 4, 57: membra, Prud. cath. 9, 31: v. Pers., constituite illum ante oculos vestros iacentem in terra ulcerosum, Augustin. serm. 102, 4; u. so von Pers. auch Augustin. in psalm. 33. serm. 2. § 25 u. in psalm. 36. serm. 2. § 7. – b) übtr., v. Bäumen, voll krankhafter Auswüchse, höckerig, Plin. 17, 106. – II) bildl.: iecur, verwundet (von der Liebe), Hor. carm. 1, 25, 15 (vgl. ulcero no. II).
~is,wundihtum
~is vestigiis quasi scabello Domini adjacere ‥ mavult
[mulier ] erat ‥ toto inflata et ~a corpore
letalis hic fetor et amaritudo corrumpens et sanies ~a
christianus populus ‥ ut Lazarus ulcerosus abjicitur
de paupere quodam ~o in partibus transmarinis muscis afflicto
ulcĕrōsus, (15) a, um (ulcus), couvert dʼulcères : Tac. Ann. 4, 57 || couvert de plaies [en parl. dʼun arbre] : Plin. 17, 106 || [fig.] blessé, ulcéré [par la passion] : Hor. O. 1, 25, 15.
- 1. (postklass.) vol zweren [facies];
- 2. (Hor.) (metaf.) geprikkeld, gekweld [iecur lust].
ulcerōsus
adj.
- ulcus, full of sores, ulcerous: facies, Ta.—Fig.: iecur, i. e. sore heart, H.