About Report a problem

Menu

ultor

ultor, a punisher, avenger, revenger

Frieze-Dennison Vergil

ultor , ōris, m.: an avenger, 2.96; translated adjectively, avenging, 6.818. (ulcīscor)

Could not find ultoremque in Logeion dictionaries.

ultoremque Noun: masculine accusative singular of ultor

See ultoremque in Morpho

ultor, ōris, m. [ulciscor], a punisher, avenger, revenger.
  • I In gen. (class.): conjurationis investigator atque ultor, Cic. Sull. 30, 85: Publius nostrarum injuriarum ultor, id. Brut. 77, 268; id. Pis. 10, 23: exoriare aliquis nostris ex ossibus ultor, Verg. A. 4, 625.—Attributively, Ov. Ib. 340: deus ultor = Anteros, id. M. 14, 750: ultores dii, Tac. H. 4, 57: ultore ferro, Just. 4, 18, 5: ultores ignes, Prop. 4, 1, 115; Sil. 2, 495.—
  • II Ultor, a surname of Mars, the Avenger, Ov. F. 5, 577; Tac. A. 3, 18; Suet. Aug. 21; 29; id. Calig. 24 fin.; Inscr. Grut. 121, 9; 232 med.; 317, 8.

Saved

Recent