univocus
ūnĭvŏcus, a, um, adj. [unus-vox],
- that has but one meaning, univocal (logical t. t.): univocis aequivoca conectere, Mart. Cap. 4, § 339; 4, § 356.
omonyma aequivoca, synonyma ~a, polyonyma plurivoca Latine dici possunt
pulchre ‥ ille huic ~a praerogativa hoc unanime dilectionis mittit exenium: ‘dilectissimo fratri Honorio, Honorius’
docens quicquid in verbis decipere potest aut equivocum esse aut ~um
~orum quoque et denominativorum adeo necessaria est cognitio, ut haec tria, scilicet equivoca, ~a, et denominativa, asserat Isidorus categoriarum instrumenta
nomen non potest significare aliquid commune ~um enti et non enti, sive presenti, preterito, et futuro
~um conceptum dico, qui ita est unus quod ejus unitas sufficit ad contradictionem, affirmando et negando ipsum de eodem
ūnĭvŏcus, a, um (unus, vox), qui nʼa quʼun son : Boet. Mus. 5, 11 || qui nʼa quʼun seul nom [en t. de gramm.] : Capel. 4, 339.