usitatio
ūsitātio, ōnis, f. (*usito), der Gebrauch, translata us. verbi, Cassiod. var. 9, 23, 6: Ggstz. possessio, (Ignatii) epist. ad Trall. 1.
usito ‥ inde ‥ ~o
ratio majoris ~onis istorum verborum est propriatio notitiae actualis ad Verbum
quod posset habere corporalem defensionem secundum ~onem Scocie
si unica aut bina appellacionis ~o juridice ‥ interponatur
ūsĭtātĭō, ōnis, f. , c. usio : Cassiod. Var. 9, 23.