ustulatio
ūstulātio (ūstilātio), ōnis, f., die Brandwunde, ad ustulationes, Plin. Val. 3, 22.
arsura vel ~o,bærnet
omnia ab omni ~one inventa sunt illesa
ille potius ~one quam occisione vitam eligens finire flammas aliquamdiu sustulit
carbones vivos ‥ ad senem ‥ deferens ‥ de sinu projecit, sed nullum signum ~onis aut corruptionis in veste apparuit
roostyllynge , ustillacio, -nis
ustŭlātĭō, ōnis, f. , brûlure, partie brûlée : Plin. Val. 3, 22.