utiliter
utiliter, usefully, profitably, beneficially, advantageously
ūtĭlĭter, adv., v. utilis fin.
ūtiliter, Adv. (utilis), I) brauchbar, nützlich, mit Nutzen (vgl. Hildebr. Apul. apol. 3), util. a natura datum esse, Cic.: util. servire, Hor.: util. dari lienosis (v. einer Arznei), Cels.: in uvae inflammatione alvus util. ducitur, Cels.: iam aliquantum erogaverunt, sed periculum est ne parum util., Plin. ep.: parum util. in (in bezug auf, für) praesens certamen respondit, Liv.: util. in publicum, ein Glück fürs allgemeine Wohl, Tac.: utilius starent etiam nunc moenia Phoebi, Ov. her. 1, 67. – a Cicerone quidem utilissime praedicta sunt omnia, Quint. 4, 2, 57: u. so Superl. bei Colum. 11, 2, 26. Plin. 17, 110. – II) als jurist. t.t., auf gehörige-, gesetzliche Weise, ICt.
tunc ‥ scripturis sanctis ~iter animum intendimus
si ei opem tuleris ‥ tibi et tuis ~iter providebis
optabam si fieri posset mentes oculosque fidelium honestius et ~ius occupare
[aquas ] mulieribus ‥ nec ad interiorem nec ad exteriorem usum ~iter accedentes
pro meis gravibus et arduis negociis ~iter expendendis
queritur ‥ utrum malus senex possit in articulo mortis ~er penitere
ūtĭlĭtĕr, (12) utilement, avantageusement, dʼune manière profitable : Cic. Ac. 2, 135 ; Off. 1, 89 ; utilius Ov. H. 1, 67 ; -issime Quint. 4, 2, 57 || [droit] utilement, valablement : Dig. 45, 1, 45, etc.
ūtiliter adv.with comp.
- utilis, usefully, profitably, beneficially, advantageously: iracundia utiliter a naturā data: parum utiliter in praesens certamen respondit, i. e. unfortunately, in view of, etc., L.: Utilius stare, O.