utralibet
ū̆trālĭbet, adv., v. uterlibet fin.
utrālibet, Adv. (sc. parte, v. uterlibet), auf welcher von beiden Seiten es beliebt (es wolle), auf einer von beiden Seiten, Cels. 4, 13. Plin. 2, 79.
tinguitque adpropinquantes ~et alieni meatus circulus [] Plin. NH II 79
unde si bene feceris, vult te salvari; si male feceris, vult te damnari; et hoc eodem actu volendi intrinseco quo potest velle esse opposita, non simul sed ~et oppositorum, quia ordinatur ad beneplacitum suum
ŭtrālĭbĕt, adv., dʼun côté ou de lʼautre : Plin. 2, 79 ; Cels. Med. 4, 13.