veredarius
vĕrēdārĭus, ii, m. [veredus],
- a postboy, courier (late Lat.), Sid. Ep. 5, 7 med.; Vulg. Esth. 8, 10; Firm. Math. 3, 13 fin.; Paul. Nol. Ep. 9.—Comically, of a priest eager for gossip, Hier. Ep. 22, 28.
verēdārius (veraedārius), iī, m. (veredus, veraedus), der Postreiter, Kurier, Vulg. Esther 8, 10 u. 14. Sidon. epist. 5, 7, 3. Firm. math. 3, 13. Paul. Nol. epist. 9 (28) in. Vgl. Prisc. 1, 36 (wo die besten Hdschrn. veraedus, veraedarius; ebenso Lydus de magistr. 3, 60. p. 254 B. βέραιδος, βεραιδάριος). – scherzh. übtr., v. einem Geistlichen, der als Aufpasser der Frauen in der Stadt und in den Häusern umherrannte, Hieron. epist. 22, 28.
veredus ~ium [gl.: ] ducturus cucullam habeatcheval de carette
lecticam illi prepararunt ‥ quam cum ascendisset ‥ huc et illuc oscillatus et confractus, maxime cum equos non haberet ~ios
centum equos ‥ quorum alii erant manni, alii ‥ runcini, alii summarii, alii ~ii
~ius, equus cursor
~ius,(chareter
Saraceni repente irrunt in ~ios et bigas onustas et homines ‥ peremerunt et equos
~ii ejus incaute vehiculum suum regentes super quendam pontem ‥ cadere permiserunt evolutum
in j equo empto ‥ pro T. Y. veridario xvij s. in j equo empto ‥ pro N. P. viridario
N. P. et T. Y. bigariis pro expensis suis ‥ pro cariag'
~ium mittit ad Christi monachum
direxit pater ‥ post eum ~ios cum immensis muneribus ‥ qui ‥ flagitabant presulem ‥ ut filium ad patrem dirigerent
~iis ‥ Christi semina pacis serentibus
Petrus Cluniacensis abbas ~ios et epistolas per omnes cellas suas tunc direxit
missis ‥ cum litteris ad exteras regiones ~iis
idem Robertus sustinuit ‥ satellites qui ex ~iis et aliis itinerantibus in medio vico ‥ pecuniam extorquent
cuidam viredario juxta Walleshend xx d.
1 vĕrēdārĭus, a, um (veredus), relatif aux chevaux de poste : Cod. Th. 8, 4, 8.
2 vĕrēdārĭus, ĭī, m. , courrier [de lʼÉtat], messager : Sid. Ep. 5, 7 ; Vulg. Esth. 8, 10 || [fig.] nouvelliste : Hier. Ep. 22, 28.
Veredarius
A government messenger among the Romans who carried official letters and despatches. The name is derived from that of the horses (veredi) that carried or drew him (Sidon. Epist. v. 7). See cursus publicus.