vertex
vertex, a whirl, eddy, whirlpool, vortex; summit, top
BWL
a swift whirlpool devours the ship in the sea
from head to foot
Frieze-Dennison Vergil
Could not find verticis in Logeion dictionaries.
verticis Noun: masculine genitive singular of vertex
- A whirl, eddy, whirlpool, vortex: secundo modo dicitur proprium inter plura, quae sunt ejusdem nominis, id, unde cetera ducta sunt: ut vertex est contorta in se aqua vel quicquid aliud similiter vertitur: inde propter flexum capillorum pars summa capitis;ex hoc id, quod in montibus eminentissimum. Recte dixeris haec omnia vertices, proprie tamen, unde initium est, Quint. 8, 2, 7: ut aquae circumlatae in se sorbeantur et vorticem efficiant, Sen. Q. N. 5, 13, 2: torto vertice torrens, Verg. A. 7, 567: illam ... rapidus vorat aequore vertex, id. ib. 1, 117: (flumen) minores volvere vertices, Hor. C. 2, 9, 22; Ov. M. 5, 587; 8, 556; 9, 106; id. F. 6, 502; Sil. 4, 230: citatior solito amnis transverso vertice dolia inpulit ad ripam, Liv. 23, 19, 11; 28, 30, 11; Curt. 6, 13, 16.—
- B Trop.: amoris, Cat. 68, 107: officiorum, Sen. Ep. 82, 2: quā medius pugnae vocat agmina vertex, Sil. 4, 230.—
- II An eddy of wind or flame, a whirlwind, coil of flame: (venti) interdum vertice torto Corripiunt rapideque rotanti turbine portant, Lucr. 1, 293; 6, 444; Liv. 21, 58, 3: extemplo cadit igneus ille Vertex, Lucr. 6, 298; Verg. A. 12, 673; cf.: ventus saepius in se volutatur, similemque illis, quas diximus converti aquas, facit vorticem, Sen. Q. N. 5, 13, 2. —
- III The top or crown of the head.
- A Lit.: ab imis unguibus usque ad verticem summum, Cic. Rosc. Com. 7, 20; cf. Hor. Ep. 2, 2, 4; Plin. 11, 37, 48, § 132; Hor. C. 1, 1, 36; Ov. M. 12, 288; 2, 712; id. P. 3, 8, 12; Quint. 8, 2, 7; 1, 11, 10.—
- B Transf.
- 1 The head (poet.) Cat. 64, 63; 64, 310: toto vertice supra est, Verg. A. 7, 784: nudus, id. ib. 11, 642: moribundus, Ov. M. 5, 84: intonsus, Stat. Th. 6, 607; Val. Fl. 4, 307.—
- 2 The pole of the heavens, Cic. poët. N. D. 2, 41, 105; id. Rep. 6, 21; Verg. G. 1, 242. —
- 3 The highest point, top, peak, summit of a mountain, house, tree, etc.: ignes, qui ex Aetnae vertice erumpunt, Cic. Verr. 2, 4, 48, § 106; Quint. 8, 3, 48; Lucr. 6, 467; Tib. 1, 7, 15; Ov. M. 1, 316; 13, 911; Petr. poët. Sat. 122, 153; 134, 12, 16; Curt. 8, 3, 26: in Erycino vertice, Verg. A. 5, 759; Val. Fl. 1, 700: arcis, Lucr. 6, 750: domus, Mart. 8, 36, 11; cf. Hor. C. 4, 11, 12: theatri, Mart. 10, 19, 7: quercūs, Verg. A. 3, 679: pinūs, Ov. M. 10, 103.—Hence, a vertice, from above, down from above, Verg. G. 2, 310; id. A. 1, 114; 5, 444.—
- b Trop., the highest, uttermost, greatest (poet.): dolorum anxiferi vertices, Cic. poët. Tusc. 2, 9, 21: principiorum, the highest officers, Amm.15, 5, 16: Alexandria enim vertex omnium est civitatum, id. 22, 16, 7.
beluae ‥ quae in suis ~icibus ossa serrata velut gladios gestant
cum tanto sudore ~ices montium subeamus
debetis signare eos in ~ice cum oleo crismatis
aperto ~ice gladiis occurrens
nummus muris montes ambit / quorum vertex astra lambit
in j(drofbeam imponendo in molendino in ~ice ejusdem cum ferro platando
ponfolix ‥ in ~icibus tectorum invenitur
lathomis versantibus circa facturam ~icis et dolii camini camere ‥ diruti impetu venti
versa vertice josum scandens perlege susum
propius quoque agnoscitur de ~ice et claritudine generis
ave vertex honestatis, / ave monstrum sanctitatis
beatum Petrum apostolorum ~icem, caput, atque principem dicunt
~ex,noll
hec ~ex,hatrelle ‥natrelle
~ex,top
monstra ‥ quae ‥ poli ~ice sub arduo ‥ ad hanc ‥ voraginem vertunt
sub ipso septentrionali ~ice mundi jacet
➳ orth vortex arch. Quint. 1, 7, 25 || le gramm. Caper ( Caper Orth. 99, 11 ) distinguait vortex tourbillon, de vertex sommet [de la tête].
- 1. draaiing van water, draaikolk; metaf. maalstroom [amnis; officiorum];
- 2. (v. wind en vuur) werveling, kronkeling, wervelwind [venti; igneus, flammis volutus vuurzuil];
- 3. kruin van het hoofd; ➤ ab imis unguibus usque ad verticem summum; — (poët.) meton. hoofd, kop: alba toto vertice canities;
- 4. top, spits [Aetnae]; heuvel, berg; kruin [quercūs]; nok [domūs]; ➤ a vertice van boven(af); — (metaf.) hoogtepunt, het uiterste [dolorum; principiorum];
- 5. draaipunt v.d. hemel, pool.
南北極。旋風。颶風旋水。頭頂。頭。山頂。山。頂。— terrae 地面。Vertices dolorum 頭暈。A vertice 自頭。自北。A vertice ad imos talos 自首至足。Vertices legum 至諳律例之詩士。
Suggest a Translation
See an image
Haterel, coupel, in Glossar. Lat. Gall. ex Cod. reg. 7692. Hinc
Vercaupe, Pars capitis superior, quæ ab Anatomicis Gallice
Vertexappellatur. Lit. remiss. ann. 1396. in Reg. 149. Chartoph. reg. ch. 322 :
Icelle Isabelet avoit esté malade de ce qu'on lui avoit fendu et osté de la teste le Vercaupe.
● profondità massima, abisso; ecce iam profundi maris udo resedit vertice Apul ecco già s'è posata sull'umido abisso del profondo mare
● vertice, cima, sommità; a vertice Virg dall'alto (dal di sopra)
● polo (celeste)
♢ vortex.
- VERT-, a whirl, eddy, whirlpool, vortex: torto vertice torrens, V.: (flumen) minores volvere vertices, H.: sine vertice aquae euntes, O.: amnis transverso vertice dolia inpulit ad ripam, L.—A whirlwind: contra (ventum) enitentes vertice intorti adfligebantur, L.— Of flame, a coil, whorl: flammis inter tabulata volutus Ad caelum undabat vertex, V.—The highest point, top, peak, summit: ignes, qui ex Aetnae vertice erumpunt: flammae rotantes Vertice fumum, H.: a vertice, from above, V.—Of the head, the top, crown: ab imis unguibus usque ad verticem summum: talos a vertice pulcher ad imos, H.: toto vertice supra est, by the head, V.: moribundus, O.—The pole: caeli vertices ipsi: Hic vertex nobis semper sublimis, V.—The highest, greatest(poet.): dolorum vertices.
-
…ferri, quae veluti validum cum flumen procubuere quamlibet in partem, trudunt res ante ruuntque impetibus crebris, interdum vertice torto corripiunt rapidique rotanti turbine portant. quare etiam atque etiam sunt venti corpora caeca, quandoquidem factis et moribus…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…et modo tam celeres mireris currere lintres et modo tam tardas funibus ire ratis ; et nemus omne satas intendat vertice silvas, urgetur quantis Caucasus arboribus ; non tamen ista meo valeant contendere amori nescit Amor magnis cedere divitiis .…
Propertius, Elegies
-
…ferax, dum terra fuit, sed tempore in illo pars maris et latus subitarum campus aquarum. Mons ibi verticibus petit arduus astra duobus, nomine Parnasus, superantque cacumina nubes. Hic ubi Deucalion nam cetera texerat aequor cum…
Ovid, Metamorphoses
-
…regnat et totum involvit flammis nemus et ruit atram ad caelum picea crassus caligine nubem, praesertim si tempestas a vertice silvis incubuit glomeratque ferens incendia ventus. Hoc ubi, non a stirpe valent caesaeque reverti possunt atque ima similes…
Vergil, Georgics
-
…insidias. iam Pandioniae cessit genus Orithyiae a dolor ibat Hylas, ibat Hamadryasin. hic erat Arganthi Pege sub vertice montis grata domus Nymphis umida Thyniasin, quam supra nullae pendebant debita curae roscida desertis poma sub arboribus, et…
Propertius, Elegies
-
…umbilicus Siciliae nominatur. quam cum investigare et conquirere Ceres vellet, dicitur inflammasse taedas iis ignibus qui ex Aetnae vertice erumpunt ; quas sibi cum ipsa praeferret, orbem omnem peragrasse terrarum. Henna autem, ubi ea quae dico…
Cicero, in Verrem
-
…quidem clarissimas stellas totis noctibus cernimus, quas nostri Septem soliti vocitare Triones ; paribusque stellis similiter distinctis eundem caeli verticem lustrat parva Cynosura. hac fidunt duce nocturna Phoenices in alto. sed prior illa magis stellis distincta refulget et…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…nonne ipsum caput et supercilia illa penitus abrasa olere malitiam et clamitare calliditatem videntur non ab imis unguibus usque ad verticem summum, si quam coniecturam adfert hominibus tacita corporis figura, ex fraude, fallaciis, mendaciis constare totus videtur…
Cicero, pro Q. Roscio comoedo
-
…Cernis autem eandem terram quasi quibusdam redimitam et circumdatam cingulis, e quibus duos maxime inter se diversos et caeli verticibus ipsis ex utraque parte subnixos obriguisse pruina vides, medium autem illum et maximum solis ardore torreri. Duo sunt…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…noctesque diesque feruntur, quorum contemplatione nullius expleri potest animus naturae constantiam videre cupientis. extremusque adeo duplici de cardine vertex dicitur esse polus. Hunc circum Arctoe duae feruntur numquam occidentes. ex is altera apud Graios Cynosura vocatur ,…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum