vesicula
vesicula, a seed-vessel
vēsīcŭla, ae, f. dim. [vesica],
- a little blister, vesicle; containing air, Lucr. 6, 130; containing seeds, on plants, Cic. Div. 2, 14, 33.
vēsīcula, ae, f. (Demin. v. vesica), I) das Bläschen, mit Luft, Lucr. 6, 130 (wo Lachm. u. Bern. vensicula; vgl. vesica /): an Gewächsen, Cic. de div. 2, 33. – II) der Kropf des Tieres, vesicula gutturis (an der Gurgel), Vulg. Levit. 1, 16.
subintrante generali ventositate in profundum ‥ nascitur quedam ~a ‥: ex prima ~a formatur ipsum cor, ex secunda ~a superius posita formatur cerebrum, ex tercia ~a formatur epar
superfluus sanguis corporalis venas et ~as cordis corrumpit
vessicula fellis ‥ qua sanguis a bile defecatus et purus evadit
sicut plena vento ~a detumescit si acu modica perforetur
in Levitico ‥ de sacrificio avium precipitur ut plume et ~a pulmonis deponantur in pulvere [cf. ]Lev. i 16
vesica ‥ vocatur autem ~a, per diminucionem a vesica dicta, quedam pellicula pendens in gutture avis sicut bursa in qua volucrum primo recipiuntur cibaria
nutriantur bono pane et volatilium visculis
~a ‥ item dicitur illa tenuis pellicula in gutture avis in qua cibaria congregantur,a croppe, or a case
a crawe of a fowle , ~a
hec vicecolla,a gragge
vēsīcŭla, (16) æ, f. (vesica) , vessie : Lucr. 6, 130 || gousse [des plantes] : Cic. Div. 2, 33 || jabot : Vulg. Lev. 1, 16.
vēsīcŭla, ae, f.: (piccola) vescica Lucr
● involucro, baccello Cic
● rigonfiamento; vesicula gutturis Vulg gozzo.
vēsīcula ae, f dim.
- vesica, a seed-vessel.