vestigatio
vestīgātĭo, ōnis, f. [vestigo],
- a tracing or searching after (post-class.): Psyche dies noctesque mariti vestigationibus inquieta, Ap. Met. 6, 1, 2.
vestīgātio, ōnis, f. (vestigo), die Ausspürung, Aufsuchung, Apul. met. 6, 1. Gloss. II, 334, 11.
ne intermittatur aliquod vestigium [(v. l. ali[qu]a ~o ] ‥ priusquam omnis homo unam equitationem equitaverit
dictum est de ~one et quesitione pecoris furati(
adhibenda est opera ~onis ne quid lateat admistum per quod offuscetur merces strenuae operationis
sic circumspecta ~one contemperandus est ut et sibi numquam dissonet et honestati per omnia concordet
ipsa ‥ futura preveniens presentia comitatur, transactas quoque res prosecutura omnia simul perspicaci ~one complectens
illuc utique unde perendie visitatum me reminiscor redeuntem Jesum quibus possim ~onibus prosequor
Bellerophon ‥ Antie non consentit, quia qui in sapientie laborat ~one, libidinem omnem a se nititur elongare
sub †inductione [? l. induitione ] sunt hujusmodi species, armatio, vestigatio [? l. vestio ] sive vestitus
vestīgātĭō, ōnis, f. (vestigo), action de chercher [qqn], recherche : Apul. M. 6, 1.