vilicatio
vīlĭcātĭo, ōnis, f. [1. vilico, I.],
- the care or management of an estate in the country, Col. 11, 1, 13; 11, 1, 27; Petr. 69: proici de vilicatione suā, Hier. Ep. 121, 6.
vīlicātio, ōnis, f. (vilico), die Verwaltung-, Bewirtschaftung eines Landhauses, Colum. 11, 1, 13 u. 27. Petron. 69, 3: proici de vilicatione sua, aus seiner Wirtschaft, Hieron. epist. 121. c. 6. p. 867 Vallars.
si juxta hujus servi exemplum sedulo finiendae ~onis ac rationis reddendae tempus praeciderint ‥
ablata quippe ~one, fodere non valemus
[parturienti apparet beata virgo ] mulier ‥ miserationis divine visitationem prestolans ‥ ad exhibendum beate virgini debitum villicationis munus ‥ preceptricis sue monitis obtemperavit
officiali episcopi Carnotensis ‥ proposui te ‥ adhortari ut ‥ ministerium damnatissime villicationis omittas
justitiario Hibernie ‥ dedimus ‥ ut ad presentiam regis ‥ de redditibus ‥ que de bonis ejus perceperat redderet rationem ‥ igitur ‥ villicacionis sue reddat debitam rationem
memorare vite tue ‥ ~onis tue ‥ finis tue
moleste ferens inquieta onera cure pastoralis portare, villicacioni abrenuncians ‥ in claustro maluit consedere
commissa est tibi [abbati Launomari ] villicatio gravis. villicationis hujus rationem exactissime requiret terribilis in judiciis suis Deus
prepositus ‥ ruralis ‥ episcopo ‥ est vilior; cum isto ei est ‥ rara consultatio super reddenda ratione villicationis sue super regimine animarum
abbas ‥ curam ‥ villicationis sibi commisse interius exteriusque vigili strenuitate agens
in examine districti judicii, in quo villicacionis nostre racionem reddituri sumus
papa graviter accusatus ‥ veniam super hoc deprecans villicationis sue mercedem sortitus est finalem
computavit W. D. pro villicacione rectorie de Elham pro duobus annis
vīlĭcātĭō, (16) ōnis, f. (vilico), gouvernement dʼune ferme : Col. Rust. 11, 1, 13 ; Petr. 69, 3.