vindicator
vindĭcātor, ōris, m. [vindico],
- an avenger (eccl. Lat.), S. S. Psa. 8, 3 ap. Aug.
vindicātor, ōris, m. (vindico) = vindex, Charis. 50, 4 (ohne Beleg).
coram tam pavendo tribunali tam tremendi judicis ‥ apud tantum animarum redemptarum ~orem
si quis vendicare voluerit ‥ ille in cujus custodia fuerit [] ‥ expensas ‥ recuperabit et tunc vendicatori indilate deliberabitur weyf
intrabant ‥ dominus E. et dominus R. ‥ splendido procinctu et precioso insigniti, qui erant vendicatores dicti hastiludii, erga quos dominus E. ‥ et magister B. aggressi sunt
vindĭcātŏr, ōris, m. et vindĭcātrīx, īcis, f. = vindex : Char. 50, 4, pas dʼex.