viperinus
viperinus, of a viper, of a serpent
vīpĕrīnus, a, um, adj. [vipera].
- Of a viper, serpent, or snake.
- A Adj.: caro, Plin. 7, 2, 2, § 27: sanguis, Hor. C. 1, 8, 9; cf. cruor, id. Epod. 3, 6: sanies, Plin. 11, 53, 115, § 279: morsus, Att. ap. Cic. Fin. 2, 29, 94; id. Tusc. 2, 7, 19: nodo coërces viperino Bistonidum, Hor. C. 2, 19, 19.—
- B Subst.: vīpĕrīna, ae, f. (herba), a plant, called also serpentaria, dragonwort, App. Herb. 5. —
- II Serpent - formed, serpent-like: cauda (chamaeleonis) implicans se viperinis orbibus, Plin. 8, 33, 51, § 121.
vīperīnus, a, um (vipera), I) von Vipern oder Schlangen, a) adi.: morsus, Acc. tr. fr.: cruor, Hor.: caro, Plin.: sanies, Viperngift, Schlangengift, Plin.: nodus, Hor. – b) subst., vīperīna, ae, f. (sc. herba), Schlangenkraut, Ps. Apul. herb. 5. – II) vipernartig, schlangenartig, chamaeleon implicans se viperinis orbibus, Plin. 8, 121: vip. conceptio, Oros. 5, 6, 6.
ex quo paradisi terrestris primicola ~a minus praesensit eludia
~a invidia et vitricali barbarie devotus tuus coactus est longius peregrinari
quomodo ‥ in plumis lasciviens securus erit a morsu ~e Dalile?
~a quadam mordacitate linguam suam docentes loqui mendacia detractiva
~a, platofilum
herba ~aþæt is nædre ƿyrt. ƿiþ nædran slite
draguncea, asclepias, ~a, pentaria, serpentilla ‥ G. et A.dragaunce
vīpĕrīnus, (14) a, um (vipera), de vipère, de serpent : Plin. 7, 27 ; Hor. O. 1, 8, 9.
vīperīnus
adj.
- vipera, of a viper, of a serpent: Sanguis, H.: morsus: Nodo coërces viperino Bistonidum, H.