vira
vĭra, ae, f. [vir],
- a woman: quae nunc femina, antiquitus vira vocabatur, Isid. Orig. 11, 2, 23.
vira, ae, f. (vir), Männin (archaist. für femina), Fest. 261 (a), 22.
vĭra, æ, f. (vir), femme : Fest. 261, 22.
Dum omnipotens Deus concessit jugale consortium, et tale permissum dedit et in omnibus, ut unusquisque cum Vira sua nubat juxta consuetudinem anteriorum Christianorum, etc.
Viratonus, Teli species. Vide in hac voce.
Partie d'iceulx arbalestiers eussent traict de l'un bersail à l'autre et feussent alez après le traict de leurs Vires ès parties du bersail ou traict avoient..... Ainsi que ledit Eslie eust desnoqué son arbaleste, sa Vire encontra ledit de la Chapelle, etc. Vireton,in aliis ejusd. ann. ibid. ch. 170. Aliæ ann. 1396. in Reg. 151. ch. 12 :
La Vire ou boujon, dont icellui du Quesnoy jouoit et que paravant il avoit entezé, etc.An inde
Viraillesnuncupatum locum, in Lit. remiss. ann. 1402. ex Reg. 157. ch. 270 :
Une piece de cuir, appellée Virailles.An a Gallico
Bira, Fossa. Vide supra Bivia. Lit. admort. ann. 1375. in Reg. 109. Chartoph. reg. ch. 401 :
Item in quadam petia campi..... confrontante cum honore hæredum Guerandi Janesii,... vallato sive Vira in medio.