vitus

vitus, Abl. ū, Abl. Plur. ūbus, f. (ἰτυς), der Kreis des Rades, die Felge, Prob. inst. (IV) 116, 22 K. Prob. append. (IV) 193, 24. K. Rhemn. Palaem. (V) 537, 27 K. – Nbf. vitys, Akk. vitym, Ter. Maur. 658 (quamque ἴτυν dicunt Achaei, hanc vitym gens Aeoli).

vitŭs, abl. ū, m. (ἴτυς), jantes dʼune roue : Prob. Inst. 166, 22.