Δεύνυσος
Δεύνῡσος, ὁ,
- Ion. for Διόνυσος, Anacr. 2.11:—from δεῦνος, Indian for βασιλεύς, acc. to EM 259.32: v. Δεονῦς.
Δεύνυσος, v. Διόνυσος.