Διονυσοκόλακες
Διονυσοκόλακες, flatterers of Dionysius
Δῐονῡσο-κόλᾰκες, οἱ,
- nickname of the τεχνῖται Διονυσιακοί, Theopomp. Hist. 267, Arist. Rh. 1405a23, Chares ap. Ath. 12.538f, Alciphr. 3.48: hence,
- II flatterers of Dionysius the Tyrant, and the school of Plato, Epicur. Fr. 238, Thphr. ap. Ath. 8.249f, 10.435e.
Dionisocólaces o aduladores de Dioniso, e.e. los comediantes
πλήρεις εἶναι τὰς Ἀθήνας Διονυσοκολάκων καὶ ναυτῶν καὶ λωποδυτῶν
τοῦ χοροῦ τῶν Διονυσοκολάκων
• de los aduladores de Dionisio el Joven de Siracusa, Thphr. en Ath.435e, cf. 249f
• ref. a los discípulos de Platón, Epicur.Fr.[101] 18, D.L.10.8.
Διονυσο·κόλακες, ων (οἱ) [ῐῡᾰ]
1 flatteurs de Dionysos, surn. des comédiens, Arstt. Rhet. 3, 2 ; Alciphr. 3, 48, ou des Platoniciens, DL. 10, 8 ||
2 particul. flatteurs du tyran Dionysios (Denys de Syracuse) Ath. 249f, 435e (var. Διονυσιο-).
Étym. Διόνυσος, κόλαξ.