Ναυβολίδης
Ναυβολίδης, gén. épq. αο (ὁ) [ῐ] fils de Naubolos, Od. 8, 116 ; A. Rh. 1, 134.
Étym. patr. du suiv.
Ναυβολίδης -1
- Patronymic of Iphitus-1 Il. 2.518.
Ναυβολίδης -2
- Patronymic of Euryalus-2 Od. 8.116.
Ναυβολίδης : son of Naubolus. — (1) Iphitus, Il. 2.518.—(2) a Phaeacian, Od. 8.116.