Παιονικός

Παιονικός, ή, όν :

1 de Pæonie, Thc. 2, 96, etc. ; Str. 316, etc. ; El. N.A. 7, 3, etc. ; ἡ Παιονική, (s.e. γῆ) Hdt. 7, 124 ; Arstt. Mir. 1, la Pæonie (v. Παιονία) ||

2 de Pannonie, Philstr. V. soph. 571.

Étym. v. Παιονία.

Saved