Τανταλίδης
Τανταλίδης, son of Tantalus
Τανταλίδης, ου (ὁ) [ᾰλῐ] fils de Tantale, Tyrt. (Stob. Fl. 51, 5, 7 ; Anth. App. 370 ; plur. οἱ Τανταλίδαι), Eschl. Ag. 1469 ; Eur. I.T. 201, etc. ||
➳ Gén. épq. -αο, Nonn. D. 3, 259, etc. ; dor. -α, Anth. l. c. ; ion. -εω, Tyrt. l. c. ; gén. pl. dor. -ᾶν, Eur. l. c.
Étym. Τάνταλος.
Τανταλίδης, ου, ὁ,
- son of Tantalus, Aesch.