τανύγλωσσος
τανύγλωσσος, long-tongued, chattering
τᾰνύ-γλωσσος, ον,
- long-tongued, chattering, κορῶναι Od. 5.66.
τανύ·γλωσσος, ος, ον [ᾰ] à la langue allongée, Od. 5, 66.
Étym. τανυ-, γλῶσσα.
τανύγλωσσος, mit langer oder ausgestreckter Zunge, κορῶναι, Od. 5.66.
τανύγλωσσος
-ον
[τανύω + γλῶσσα.]
With long or outstretched tongue, loud crying: κορῶναι Od. 5.66.
τανύγλωσσος : slender - tongued, long-tongued, Od. 5.66†.
τανύγλωσσος
τᾰνύ-γλωσσος, ον,
τανύω, γλῶσσα
- long-tongued, chattering, Od.