αὐξίκερως
αὐξίκερως, with rising horns
αὐξί-κερως, ω,
- with rising horns, Archipp. 11 (Dind.).
de cuernos poderosos o pujantes
ταῦρος
αὐξί·κερως, gén. -ω (ὁ, ἡ) dont les cornes poussent encore, c. à d. jeune, vigoureux, Archipp. (Ath. 656b) conj.
Étym. αὔξω, κέρας.
αὐξίκερως, = ἀεξίκερως, conj. für ταξίκερως, Archipp. Ath. XIV.656b.