αὐτοκρατορεύω
αὐτοκρατορεύω, to be emperor
αὐτο-κρᾰτορεύω,
- to be or become Emperor, D.C. 69.4, POxy. 33 ii 9 (ii A.D.).
ser emperador
ἔπρεπε αὐτοκρατορεύειν
• en aor. hacerse, llegar a ser emperador
αὐτοκρατορεύσας ... ἐμνησικάκησε
αὐτοκρατορεύω [ᾰ] être ou devenir empereur, à Rome, DC. 69, 4.
αὐτοκρατορεύω, Selbstherrscher sein od. werden, D.Cass.