αὐτοποιητικός
αὐτοποιητικός, making not a copy, but the thing itself
αὐτο-ποιητικός, ή, όν, opp. εἰδωλοποιϊκός,
- making not a copy, but the thing itself, Pl. Sph. 266a.
que crea las cosas reales del demiurgo, op.
εἰδωλοποιϊκός
que crea copias
αὐτοποιητικός, ή, όν, qui produit de véritables choses, des réalités, p. opp. à εἰδωλοποιϊκός, Plat. Soph. 266a.
Étym. αὐτοποίητος.
αὐτοποιητικός, die Sache selbst machend, od. darstellend, Ggstz εἰδωλοποιητικός Plat. Soph. 266a.