βαθύστομος
βαθύστομος, deep-mouthed, deep
βᾰθύ-στομος, ον,
- deep-mouthed, deep, σπήλαια Str. 16.2.20.
- II cutting deep, βουπλήξ Q.S. 1.337.
1 de profunda boca
σπήλαια
2 que se hinca profundamente
βουπλήξ
βαθύ·στομος, ος, ον [ᾰ]
1 à bouche profonde, c. à d. à large et profonde ouverture (caverne) Str. 756 ||
2 qui fait une entaille profonde, Q. Sm. 1, 337 (var. βαρύστομος).
Étym. β. στόμα.
βαθύστομος, tiefmündig, mit tiefer Oeffnung, σπήλαια Strab.; – tiefschneidend, βουπλήξ Qu.Sm. 1.337.