βακχευτικός
predispuesto al delirio, báquico
βακχευτικὸν μέθη ποιεῖ
βακχευτικός, ή, όν, enclin aux fureurs bachiques, Arstt. Pol. 8, 7, 14.
Étym. βακχεύω.
βακχευτικός, bacchantisch, Arist. Pol. 8.7.14.
predispuesto al delirio, báquico
βακχευτικὸν μέθη ποιεῖ