βαρυαχής
βαρυαχής, heavy with woe
βᾰρῠ-ᾱχής, ές,
- Dor. for βαρυηχής, ταῦροι bellowing, B. 15.18; Ὠκεανός, βρονταί, Ar. Nu. 278, Av. 1750; μέλισσαι Lyr.Alex.Adesp. 7.15.
- II awakening sore lament, S. OC 1561, Sch. (al. βαρυαχεῖ).
βαρυ·αχής, ής, ές [ᾰῠᾰ] très douloureux, Soph. O.C. 1561.
Étym. β. ἄχος.
2. βαρυᾱχής Dor. voor βαρυηχής.
βαρυαχής, [υᾱ], ές, dor. = βαρυηχής, Soph. O.C. 1557 ; Ar. Nub. 279, Av. 1746.
βαρυαχής
ἄχος
- heavy with woe, Soph.