βαρυβρώς
βαρυβρώς, gnawing, corroding
βᾰρῠ-βρώς, ὁ, ἡ, gen. βρῶτος,
- gnawing, corroding, στόνος S. Ph. 695 (lyr.).
adj. gravemente devorador
στόνος
βαρυ·βρώς, ῶτος (ὁ, ἡ) [ᾰῠ̄] qui dévore cruellement, Soph. Ph. 691.
Étym. β. βιβρώσκω.
βαρυβρώς, στόνος, stark fressend, heftig quälend, Soph. Phil. 688.
βαρυβρώς
βιβρώσκω
- gnawing, corroding, Soph.