βαρύποτμος
βαρύποτμος, grievous
βᾰρύ-ποτμος, ον,
- = βαρυδαίμων, of persons, S. Ph. 1096 (lyr.); of sufferings, grievous, Id. OC 1449 (lyr.): Comp. -ότερος Plu. Bruta anim. 2.989e: Sup. -ότατος Id. TG 5, Ph. 1.637; but ξυμφορᾶς βαρυποτμωτάτας (metri gr.) E. Ph. 1345 (lyr.).
de destino grave, desdichado de pers., S.Ph.1096, E.Heracl.608, SEG 16.532b.5 (Creta II/I a.C.), compar.
ἀνὴρ ... βαρυποτμότερος
Περσεὺς ... βαρυποτμότατος
στρατηγός
• de situaciones desdichado, penoso
κακά
τύχα
οἴμοι ξυμφορᾶς βαρυποτμωτάτας
βαρύ·ποτμος, ος, ον [ᾰῠ]
1 au sort pénible, infortuné, Soph. Ph. 1096 ||
2 en parl. de choses, pénible, Soph. O.C. 1449 ||
Cp. βαρυποτμότερος, Plut. M. 474f.
Sup. βαρυποτμότατος, Plut. M. 989e ; ou βαρυποτμώτατος, Eur. Ph. 1345.
Étym. β. πότμος.
βαρύποτμος, mit schwerem Geschick, unglücklich, Soph. Phil. 1085, O.C. 1458 ; öfter Eur., βαρυποτμώτατος Phoen. 1383 ; Plut. T.Gracch. 5 ; im Kompar. Gryll. 6.
βαρύποτμος
= βαρυδαίμων
irreg. Sup. βαρυποτμώτατος (metri grat.) Eur.
- of persons, Soph.; of sufferings, grievous, Soph.