βαφικός
βαφικός, fit for dyeing
βᾰφ-ικός, ή, όν,
- fit for dyeing, κόκκος Dsc. Eup. 1.37; βοτάνη Luc. Alex. 12: -κή (sc. τέχνη), ἡ, art of dyeing, Ph. 1.353, Plu. Apophth. Lac. 2.228b, PRyl. 98.2 (ii A. D.).
- II βίβλοι βαφικαί, in Alchemy, books on gilding and silvering, Ps.-Democr. ap. Syn.Alch. p.57 B.; καῦσις β. Zos.Alch. p.208 B.
- III βαφικόν, τό, form of ἰνδικόν, Dsc. 5.92.
I
1 relativo al baño para dorar o platear
βίβλοι ... βαφικαί
καῦσις
2 que sirve para teñir, tintóreo
κόκκος
βοτάνη
• del teñido (sc. τέχνη) Ph.1.353, Plu.2.228b, D.Chr.77.4, PRyl.98.2 (II d.C.),
βαφικὰ ἐργαστήρια
tintoreríasἔργον
II subst. τὸ β. especie de índigo Dsc.5.92.
βαφικός, ή, όν [ᾰ]
1 qui concerne la teinture : ἡ βαφική (s. e. τέχνη) Plut. M. 228b, l’art de teindre ||
2 qui sert à teindre, Luc. Alex. 12 ; Diosc. 3, 160 ; D. Chr. 2, 413, 39 ; 418, 45.
Étym. βάπτω.
βαφικός, zum Färben gehörig, βοτάνη Luc. Alex. 12 ; ἡ βαφική, die Färbekunst, Plut. Lac. apophth. p. 224.
βαφικός
βαφή
- fit for dyeing, Luc.