βοηθηματικός
βοηθ-ημᾰτικός, ή, όν,
- = βοηθητικός, Dsc. Alex.Praef., Gal. 19.395.
que ayuda, auxiliar
βοηθηματικὰ σημεῖα
signos auxiliares para un diagnóstico
• subst. τὸ β. remedio
τῶν πεπωκότων
ref. bebidas venenosas
βοηθηματικός, ή, όν [ᾰ] secourable contre, gén. Diosc. Delet. p. 2.
Étym. βοήθημα.
βοηθηματικός, = βοηθητικός, Diosc.