βράζω
βράζω, boil, froth up, ferment
βράζω,
- boil, froth up, ferment, Call.Hist. 3, Hld. 5.16, Alex.Aphr. Pr. 1.104.
- II growl, of bears, Poll. 5.88; of elephants, Juba ap. Poll. l.c.; but βράζειν· τὸ ἡσυχῆ ὀδύρεσθαι, Hsch.
1 hervir
τοῦ ποτοῦ ... ἤδη βράζοντος
• fermentar
νέου τοῦ οἴνου ... βράζοντος
2 fig. gruñir de anim., Sch.Poll.5.88
• gemir quedamente Hsch., cf. Phot.
•Doblete de
βράζω (seul. prés., confond ses autres temps avec ceux de βράσσω) gronder, murmurer, d’où :
1 bouillir, bouillonner, jeter de l’écume, Callias (Macr. Sat. 5, 19) ; Hld. 5, 16 ||
2 gronder, grogner, en parl. de l’ours, Juba (Poll. 5, 88).
βράζω, od. βράσσω, att. βράττω, so Plat. Soph. 226b ; Ar. bei Poll. 7.24 ; fut. βράσω;
1) sieden, aufbrausen, bes. vom Meere, auswerfen, τί Theodorid. 1 (VI.222); τινὰ εἰς ἠϊόνα Tull. Laur. 2 (VII.294); ὀστέα βέβρασται Antip.Thess. 61 (VII.288); vgl. Nic. Al. 25, 359 ; ὕδωρ βρασσόμενον, aufsiedendes Wasser, Ap.Rh. 2.323 ; so θάλασσα Opp. H. 2.637, in heftige Bewegung gesetzt ; ὑπὸ γέλωτος βράσσεσθαι Luc. Eun. 12. – Hierher zog Aristarch die Stelle Il. 10.226 βράσσων νόος, welches βράσσων er = βρασσόμενος, d.i. ταρασσόμενος nahm ; s. über die Homerische Enallage der Genera des Verbs Friedlaender Aristonic. p. 2 sqq., und vgl. unter βραδύς, βραχύς und βράσσων.
2) vom Getreide, worfeln, nach Plat. Tim. ἀνακινεῖν ὥσπερ οἱ τὸν σῖτον καθαίροντες ; s. Soph. 152e ; Geop.; vgl. ἔβρασεν Add. 1 (VI.258).
3) nach Poll. 5.88, brummen, vom Bären.
1) sieden, aufbrausen, bes. vom Meere, auswerfen, τί Theodorid. 1 (VI.222); τινὰ εἰς ἠϊόνα Tull. Laur. 2 (VII.294); ὀστέα βέβρασται Antip.Thess. 61 (VII.288); vgl. Nic. Al. 25, 359 ; ὕδωρ βρασσόμενον, aufsiedendes Wasser, Ap.Rh. 2.323 ; so θάλασσα Opp. H. 2.637, in heftige Bewegung gesetzt ; ὑπὸ γέλωτος βράσσεσθαι Luc. Eun. 12. – Hierher zog Aristarch die Stelle Il. 10.226 βράσσων νόος, welches βράσσων er = βρασσόμενος, d.i. ταρασσόμενος nahm ; s. über die Homerische Enallage der Genera des Verbs Friedlaender Aristonic. p. 2 sqq., und vgl. unter βραδύς, βραχύς und βράσσων.
2) vom Getreide, worfeln, nach Plat. Tim. ἀνακινεῖν ὥσπερ οἱ τὸν σῖτον καθαίροντες ; s. Soph. 152e ; Geop.; vgl. ἔβρασεν Add. 1 (VI.258).
3) nach Poll. 5.88, brummen, vom Bären.