βροτοκτόνος
βροτοκτόνος, man-slaying, homicidal
βροτο-κτόνος, ον,
- man-slaying, homicidal, θυσίαι E. IT 384 (lyr.); κράνεια AP 6.123 (Anyte): Ἄρης Orph. H. 65.2; οὐ τὴν Οἰδιπόδαο βροτοκτόνον his murderess, i. e. the Sphinx, Epigr.Gr. 1015.
homicida
κράνεια
Ἄρης
τὴν Οἰδιπόδαο βροτοκτόνον
la asesina de Edipo e.e. la Esfinge
• de sacrificios en los que hay víctimas humanas
θυσίαι
βροτο·κτόνος, ος, ον, homicide, meurtrier, en parl. de sacrifices, Eur. I.T. 384 ; d’Arès, Orph. H. 64.
Étym. βροτός, κτείνω.
βροτοκτόνος, Menschen tötend, θυσίαι Eur. I.T. 384 ; Ares Orph. H. 64 ; κράνεια Anyt. 1 (VI.123).
βροτοκτόνος
κτείνω
- man-slaying, homicidal, Eur.